We zijn aan het laatste stukje van onze reis begonnen. Vanuit Washington D.C. vlogen we naar het drukke Johannesburg waar we na 1,5 jaar eindelijk de familie van Danny zagen. We maakte ook direct kennis met het prachtige maar ook heftige Zuid Afrika.

Onze vlucht van Washington naar Johannesburg duurde bijna twee dagen. Eerst vlogen we in twaalf uur naar de stad Doha in Qutar. Tijdens deze vlucht zijn we ook over Brussel gevlogen, de plek waar we 20 maanden geleden ons avontuur begonnen. Hiermee hebben we precies een rondje om de aarde gevlogen, toch een kleine mijlpaal. Na een overstap van vijf uur vlogen we in zo’n negen uur naar Johannesburg. Eenmaal aangekomen in deze stad wisten we door de jetlag en alle verschillende tijdzones niet precies meer welke dag het was, hoe laat het was en waar we überhaupt waren.

Twee uur na ons landde de familie van Danny. Het was toch een beetje gek om elkaar daar na 1,5 jaar weer te zien aan de andere kant van de wereld. Eerst was het onwennig en spannend, maar na een kwartier voelde het eigenlijk weer normaal. Het is gek want je bouwt toch een soort spanning op naar het weerzien van familie, maar eigenlijk is het ook weer snel heel vertrouwd. Dat komt ook omdat we zoveel contact hebben gehouden via sociale media en facetime en daardoor voelde de afstand toch wat minder ver.

Die eerste dag in Zuid Afrika hebben we geslapen in een hotel in Johannesburg, dit was meer om even op te laden en niet direct ver te hoeven rijden. Over Johannesburg heb ik eigenlijk nog nooit iets positiefs gehoord en aangezien er overal gewapende mannen ons hotel en zelfs de garage stonden te bewaken denk ik dat daar zeker een kern van waarheid in zit. In ons gehuurde busje zijn we ook door het centrum van Johannesburg en dat was op zijn zachts gezegd vrij hectisch. Maar toch vond ik het echt een beleving. Het was iets totaal anders dan ik ooit heb gezien en het voelde gek genoeg direct heel erg als Afrika.

De volgende dag zijn we echt gaan rijden, er stond direct een lange rit op de planning naar Whispering Waters. Dit was eerlijk gezegd niet een bijster bijzondere rit al zagen we wel al een paar struisvogels en bosbokken. Onze eerste locatie was echter wel de moeite waard. Het was een groot en luxe ingericht landhuis, met een open haard en een open keuken. In de avond hebben Danny en ik gekookt voor Danny’s familie met de skills die we (vooral Danny) de afgelopen twee jaar hebben opgedaan.

Dankzij de jetlag was ik de volgende ochtend gezellig om zes uur al wakker. Ik kon ook niet meer blijven liggen en dus ben ik fijn buiten gaan zitten. Danny kwam me al snel vergezellen en we hebben op de bank gezeten en televisie gekeken totdat iedereen wakker werd. Die dag hebben we een beetje de omgeving bekeken en zijn naar twee parken geweest.

Wat me wel verbaast aan Zuid Afrika is hoe het weer opeens kan omslaan. Het is nu lente hier en dus zijn de nachten nog best wel koud, maar toen we de derde dag wakker werden en het opeens negen graden was terwijl het de dag ervoor 26 graden was, was ik redelijk verbaasd. Die dag reden we naar onze volgende locatie die in de stad Durban lag aan de zee. Ons airbnb had een prachtig uitzicht op zee en in de ochtend en avond kwamen er apen langs die je kon voeren.

Die eerste avond viel wel opeens de stroom uit. Na enig google werk en lezen in het boek kwamen we erachter dat dit in Zuid Afrika heel vaak gebeurt. Er schijnt zelfs een schema te zijn waarop staat welke regio wanneer een stroomuitval heeft. Gelukkig ging na iets meer dan een uur de stroom weer aan. De eigenaresse van de airbnb vertelde dat dit al een jaar niet meer was gebeurd, dus we hebben gewoon even pech gehad.

Op vrijdag hebben we Durban een beetje ontdekt. We zijn naar de Golden Mile geweest, wat een lange strip langs het strand is. Het had een tropische vibe met veel palmbomen en een blauwe zee. Het was wel erg druk en er waren vooral veel schoolkinderen. Danny, Heidi, Loena en ik zijn ook nog in een kabelbaan geweest. Dat was uiteindelijk toch wel erg spannend want het waaide hard en we gingen toch wel heel hoog.

Op zaterdag reden we door naar de volgende locatie. Dat was het dorpje Santa Lucia dat bekend staat om de vele nijlpaarden die rondom dit dorpje wonen en die in de nacht gewoon door de straten kuieren. Aangekomen bij het bed & breakfast kregen we als suggestie om naar het krokodillen centrum te gaan want daar werden precies die dag de krokodillen gevoerd. Ik dacht in eerst instantie dat er gewoon een paar krokodillen gevoerd werden en dat je daar bij mocht zijn, maar het duurde meer dan een uur en we gingen bij allerlei verschillende krokodillen kijken. Aan het eind mochten we ook nog een kleine krokodil vasthouden.

In de avond zijn we uit eten geweest en terwijl we naar huis liepen, kwamen we een nijlpaard tegen dat gewoon rustig stond te grazen in een klein parkje. Het was wel een beetje spannend, want nijlpaarden kunnen heel agressief zijn. Maar het was vooral indrukwekkend om zo’n dier in het echt te zien.

De volgende ochtend hebben we een nijlpaarden en krokodillen tour over de rivier gedaan. Hierbij kwamen we nog veel meer nijlpaarden tegen die allemaal in het water lagen te chillen. Ook hebben we twee krokodillen gezien en allemaal kleine gele vogels die hun nestjes bouwde in het riet. Het is toch bijzonder om zomaar wilde dieren zoals nijlpaarden te zien. Niet in een dierentuin, maar gewoon echt in hun natuurlijke habitat.