The City of Sin was onze eerste echte roadtrip bestemming. In onze super deluxe auto Eddie de Eagle reden we naar Las Vegas. Het waren een paar overweldigende dagen in deze bloedhete stad, maar uiteindelijk vertrokken we met een kleine winst!

We hebben in de afgelopen 1,5 jaar al behoorlijk wat auto’s gehad. Onze eerste was natuurlijk onze vertrouwde Harrie, die al bijna twintig jaar oud was, geen airco had en niet echt van alle gemakken voorzien was. Daarna volgde Snake Eyes in Nieuw-Zeeland die alweer een stapje luxer was (lees: met airco, een automaat, geen oververhitte motor en we hoefde niet elke dag koelvloeistof bij te vullen) en in Twizel hebben we twee maanden in de Super Liquer auto gereden en ook dat was een zeer comfortabele auto. We zijn dus al redelijk wat gewend op auto gebied, maar de huurauto die we in Los Angeles meekregen overtrof alles.

Deze Toyota corolla is voor onze standaard een mega luxe auto, met een schermpje waarmee je je telefoon kan verbinden, cruise control, line controle, comfortabele stoelen, een goed werkende airco, je kan hem op slot doen met een druk op de knop en ook de achterklep kan open met een druk op de knop. Voor ons dus een wereld van verschil als je bedenkt dat we met Harrie met de verwarming op standje hoog en de ramen open door de Red Centre hebben moeten rijden omdat hij anders een oververhitte motor kreeg.

Kortom met deze auto zouden we het wel uithouden. Maar toch vertrokken we met lichte zenuwen want het was inmiddels al zo’n 1,5 jaar geleden dat we aan de rechter kant van de weg hadden gereden en opeens moesten we door downtown L.A rijden aan de rechterkant. Er werden wat peentjes gezweet, maar gelukkig kwamen we al snel weer in het ritme van rechts rijden.

Het was zo’n drie uur rijden vanuit L.A naar Las Vegas. Voordat we naar ons hotel gingen maakte we een stop bij de Walmart om wat dingen in te slaan voor ons verblijf hier. Las Vegas staat niet bepaald bekent als een goedkope stad en we hadden gelezen dat een flesje water in het hotel je al snel een dollar of tien kan kosten.

In eerste instantie zouden we maar één nacht in Las Vegas verblijven, maar Danny had in zijn research ontdekt dat je door het spelen van bepaalde apps punten kon verdienen en zo gratis nachten in een hotel kon winnen. Hij heeft de laatste maand in Twizel dus intensief deze apps gespeeld en uiteindelijk won hij een nacht in het Wynn hotel aan de Las Vegas strip. Ik had half en half verwacht dat ze ons in een achteraf kamer zouden stoppen die ze anders toch niet zouden verhuren, maar niets was minder waar. We kregen een hele ruime kamer met uitzicht op de strip, een mega badkamer en bed en een Alexa systeem dat op commando de gordijnen open deed, of de lichten aan kon doen.

We hebben ons dan ook een hele tijd vermaakt met het roepen van open the drapes en close the drapes naar dit systeem. Ook zijn we nog even snel gaan zwemmen in het super luxe zwembad van het hotel. In de avond was het tijd om de strip te ontdekken. Het Wynn ligt vrij aan het begin van de strip en dus kwamen we tijdens onze wandeling langs alle bekende Vegas hotels.

Ik had natuurlijk al veel over Vegas gehoord en gelezen, maar alles is in het echt nog tien keer zo intens. De hotels zijn bizar groot. Gemiddeld moet je een heel blok lopen om voorbij één hotel te komen en ook vanbinnen zijn het echte doolhoven. Alles is erop gemaakt dat je niet naar buiten hoeft of kan, want ben je eenmaal in een hotel dan is de uitgang vaak lastig te vinden. Ook heeft elk hotel een mall vol met dure merken en zijn er theaters en nachtclubs. Sommige hotels hebben ook een heel foodcourt of meerdere restaurants.

Aan het einde van de avond was ik een beetje overprikkeld door alle mensen, lichtjes, proppers, casino’s en vooral ook de hitte. Want man wat is het heet in Las Vegas. Overdag steeg het kwik vaak tot over de veertig graden en ’s avonds koelde het nauwelijks af. Om 10 uur ’s avonds was het nog steeds 36 graden. Ik moest dit echt even op me in laten werken.

De volgende dag hebben we een klein beetje uitgeslapen en zijn daarna even bij het zwembad gaan liggen. Het viel me op hoe anders ze hier met de zon omgaan dan in bijvoorbeeld Australië. Hier lagen de bedjes in de volle zon en waren er maar een paar schaduwplekken en dat terwijl het in de volle zon toch snel een graad of 45 kon worden. In Aussie zou dit nooit kunnen, daar maken ze altijd grote schaduwplekken en zorgen ze er ook voor dat je in het water in de schaduw kunt zwemmen. Nu is de zon in aussie ook wel een stuk sterker doordat ze een gat in de ozonlaag hebben, maar toch is het ook niet echt gezond om bij 45 graden de hele dag vol in de zon te liggen. Zeker als je bedenkt dat iedereen in Las Vegas de hele dag drinkt. Ze beginnen bij het ontbijt al en aan de zwembadrand zagen we dus ook vele kannen met frozen margarita’s en flessen bier.

In de middag was het tijd om naar ons eerste buffet te gaan. Vegas staat bekend om zijn buffetten en we konden dit natuurlijk niet overslaan. We hadden ook een goede tip opgevangen via YouTube. In Las Vegas duren de buffetten de hele dag en wisselt het eten om bepaalde tijden naar bijvoorbeeld het lunch buffet of het diner buffet. En het lunch buffet is goedkoper dan het diner buffet. Wij gingen dus om half drie naar een lunch buffet maar mochten gewoon blijven zitten zolang we wilde en na een half uur wisselde het buffet naar het diner buffet. De mensen die toen binnenkwamen moesten ruim tien dollar meer betalen en wij hadden in feite meer eten gehad omdat we ook nog hadden gegeten van de lunch opties.

Na dit buffet zaten we wel echt heel vol en we moesten nog helemaal terug naar het Wynn lopen om vervolgens de tassen te pakken en weer helemaal naar ons nieuwe hotel te lopen. We hadden die wandeling een beetje onderschat en kwamen uiteindelijk bekaf aan bij het Paris hotel. Dit is een echt Vegas hotel, bekend omdat er een replica van de Eifel toren voor staat. Van binnen lijkt het ook echt een beetje op de knusse Parijse straten, met als grote verschil dat dit natuurlijk vol staat met gokmachines en tafels waar je kan black jacken, pokeren of roulette kan spelen.

Helaas hadden we bij het Paris geen uitzicht op de strip, maar daar konden we ons niet te druk over maken want we moesten eerst even een slaapje doen. Toen was het tijd om onze party outfits aan te trekken en richting de strip te gaan. Dankzij een gulle gift van Frens hadden we wat casino geld en we besloten om naar Ceasers Palace te gaan om daar ons geluk te beproeven.

Nou zal ik alvast zeggen dat ik niet zo van gokken hou en er ook niet zo goed in ben, maar we waren nu eenmaal in Vegas en dan wilde ik het ook wel meemaken. Danny heeft meer ervaring met gokken, maar heeft vaker verlies dan winst geboekt dus het was best een risicovolle onderneming. We besloten ‘gewoon’ naar een van de honderden machines te gaan en na vijf minuten hadden we al een dikke winst te pakken! Ik moet erbij zeggen: voor ons was de 80 dollar die we wonnen een dikke winst maar er worden duizenden dollars gewonnen (en verloren) op Vegas dus voor Vegas begrippen was het niets maar wij waren er blij mee en besloten te stoppen, voordat het gedaan was met ons geluk.

Daarna wilde we een beetje party’en, maar dat was nog best een uitdaging. Vegas is geen goedkope stad, entree voor nachtclubs kan bizar hoog zijn (bij ons eerste hotel moesten vrouwen 100 dollar en mannen 200 dollar entree betalen voor de nachtclub) en de drankjes kosten een rib uit je lijf. Plus dat overal heftig dresscodes gelden en de mensen die op de feesten in Vegas afkomen zijn nu niet direct mijn type mens. Maar Danny had dankzij het spelen van een andere app twee gratis cocktails gewonnen in een cocktailbar in het Aria, een van de duurste hotels aan de strip. Na een snelle omkleedsessie (want je mag als man in Vegas bijna geen bar of club in met een korte broek) waren we klaar om te gaan.

De bar lag eigenlijk midden in het casino en was afgesloten door dikke gordijnen, maar toch waande je je echt in een luxe bar. We bestelde twee champagne cocktails en gingen op een bank eerst even mensen kijken. Want dat kan je behoorlijk goed in Vegas. De DJ ging steeds betere muziek draaien en steeds meer mensen gingen ook dansen en toen kon ik het ook niet laten om een dansje te wagen. En opeens voelde we ons echt even onderdeel van het uitgaansleven in Vegas.

De volgende dag was alweer onze laatste ochtend in deze bizarre stad. Voordat we uitcheckte gingen we nog snel even zwemmen in het zwembad dat onder de eifeltoren ligt. Daarna was het tijd om voor nog een laatste ontbijtbuffet en daarna verlieten we Las Vegas.

Ik ben blij dat we uiteindelijk twee dagen zijn geweest want één dag was waarschijnlijk iets te overweldigend geweest. Nu had ik een beetje tijd om aan alle gekte te wennen. Maar een bezoek aan Vegas put je ook behoorlijk uit. Ik was dan stiekem blij om na twee dagen weer een beetje de natuur in te trekken om weer tot rust te komen.