Na vier en een beetje maanden is er een einde gekomen aan ons avontuur door Nieuw-Zeeland. Het is omgevlogen en voor mijn gevoel zijn we nog maar net hier aan het werk, maar helaas is het tijd om te vertrekken.

Toen ik naar Australië ging vroegen veel mensen of we ook naar Nieuw-Zeeland zouden gaan. In het begin zei ik altijd van niet omdat het mij en ook Danny niet zo aantrok. Ook al had ik gehoord dat de natuur prachtig was en de mensen aardig, ik had niet echt de behoefte om te gaan. Langzaam aan veranderde dat gevoel. Ik werd benieuwd naar dat land waar mensen zo hysterisch positief over waren. Danny was nog altijd niet echt geïnteresseerd, maar met wat overredingskracht van mij kant kreeg ik hem toch zo ver om te gaan.

En ik heb geen moment spijt gehad van de beslissing om toch te gaan, want vanaf het moment dat we hier waren voelde ik me thuis. Een gevoel dat ik in Australië nooit helemaal heb gehad, daar voelde ik altijd dat ik ook weer weg wilde. Hier in Nieuw-Zeeland voelde ik me echt thuis en ik zag mezelf hier zelfs wonen. Ik weet niet waar dat gevoel vandaan kwam. Misschien door de mensen die zo oprecht aardig zijn of door de prachtige natuur waar zoveel te zien is.

We hebben hier in Nieuw-Zeeland zoveel mooie dingen gezien en meegemaakt. Hoewel het land vele malen kleiner is dan Australië is er zoveel meer te zien op een kleine oppervlakte. De prachtige spiegelende meren, hoge bergen, een ruige zee, uitgestrekte vlaktes en alle sterren die je ’s nachts kunt zien.

Voor het eerst deze reis ging het zoeken en vinden van werk vlekkeloos en hebben we in het kleine Twizel ook goed kunnen sparen voor het vervolg van onze reis. Twizel heeft voor mij echt als thuis gevoeld met onze gezellig collega’s, de locals die we leerde kennen en de prachtige natuur die je in de omgeving vind. Het was een fijne plek, heel anders dan stadse leven van Sydney, maar niet minder leuk.

Hoewel we hier vooral de winterse kou hebben meegemaakt, hebben we erg van deze plek en dit land genoten. Ja er waren koude nachten en het ijs heeft wel eens op de binnenkant van onze slaapkamerramen gezeten, maar als ik dan naar werk liep en de machtige bergen in de verte zag of zelfs een glimp van mighty Mount Cook zag die op ons neer keek, dan was het dat allemaal waard. Dit is een heel andere manier van reizen en leven dan in het warme zomerse Australië maar het brengt ook veel mooie dingen met zicht mee.

Toch hoop ik wel nog eens terug te komen in de zomer en als we niet op een bepaald moment in Zuid-Afrika hadden moeten zijn, dan was ik hier graag nog wat langer gebleven. Misschien tot januari om ook de echte zomer mee te maken en te kijken wat dit land allemaal nog meer te bieden heeft, als de temperaturen wel ver boven het vriespunt liggen. Daarnaast hebben we in al die vier maanden geen kiwi (de vogel) gezien en zeeleeuwen en pinguïns hebben we gemist dus daarvoor moeten we zeker nog terug komen.

Maar voor nu is ons avontuur in dit prachtige land over. Ik ga de mensen en de ongerepte en oneindig lijkende natuur missen. De bijzondere vogels die je hier ziet, de rust die het land heeft en de geruststellende aanblik van de bergen die over ons waken. Nu ben ik zelf iemand die hysterisch positief is over Nieuw-Zeeland en het iedereen kan aanraden om ooit voet te zetten in dit mooie land.