De start van ons Nieuw Zeelandse avontuur had niet beter kunnen zijn dan in het fijne Christchurch. Nu was het tijd om de bergen in te trekken en we pakte het direct goed aan door Mount Cook te bezoeken. Het weer zat niet direct mee, maar uiteindelijk hebben we zelfs zonder jas van dit stukje natuur kunnen genieten.

Het was grappig hoe snel we weer in het kampeerleven rolde, al waren de omstandigheden nu wel iets kouder dan destijds in Australië. Binnen een dag waren we weer helemaal gewend aan het buiten koken en het leven in een kleine ruimte. Nadat we Christchurch hadden bezocht was het tijd om wat inkopen te doen, ik had in Christchurch al een goede jas op de kop getikt maar we moesten ook echt even wat herfst essentials aanschaffen zoals een muts en een sjaal.

Na deze aankopen waren we klaar voor onze volgende bestemming, the mighty Mount Cook! Deze berg is de hoogste van Nieuw Zeeland en een must see volgens alle sites die ik over Nieuw Zeeland heb opgezocht. Laat in de middag kwamen we eerst aan bij Lake Takepo, een helder blauw meer waar je op heldere dagen Mount Cook en de andere bergen kan zien liggen aan de overkant. Helaas hadden wij deze middag pech en was het een beetje bewolkt. Toch was het meer nog steeds de moeite waard. We leerde dat het water zo blauw is doordat het uit de gletsjer komt en onderweg allemaal ‘gletsjes-gruis’ meeneemt. Dit zorgt er dus ook voor dat het water wel mooi blauw is, maar niet helder.

De volgende dag wilde we het meer eigenlijk beter bekijken en een mooie hike naar de sterrenwacht doen, maar onze eerste echte herfstdag brak aan. Het regende de hele dag en de temperatuur kwam niet boven de tien graden uit. We hebben toch nog langs het water gelopen en zijn ook naar het kerkje geweest dat op de oever van het meer staat. Later die middag zijn we zelfs naar de sterrenwacht gereden die boven op de berg ligt en normaal een prachtig uitzicht geeft op het meer, maar wij konden niks anders zien dat dikke wolken. Een beetje balen was het wel, maar we besloten er maar een chill middag van te maken en zetten Snake Eyes op een mooie camping in het bos neer en hingen de rest van de dag een beetje in en om hem heen.

Op maandag hadden we veel meer geluk, hoewel de dag nog bewolkt begon zou het in de loop van de dag ophelderen. Een goede dag om naar Mount Cook te gaan. De rit naar Mount Cook toe was al adembenemend mooi. Je rijdt langs het meer Putaki wat net zo helder blauw is als Takepo maar veel groter is. Boven het meer was het nog grotendeels bewolkt, maar we konden het al zien opklaren wat een paar mooie plaatjes opleverde. Naast Mount Cook heb je nog talloze andere hoge bergen die hem vergezellen en opeens stonden we tussen die grote machtige bergen in.

We wilde eigenlijk de Hunter Valley walk doen, die je in zo’n drie uur over verschillende hangbruggen naar een mooi uitzichtpunt op Mount Cook brengt. Helaas is deze walk voor onbepaalde tijd gesloten omdat het hier een aantal weken geleden enorm heeft gestormd, daardoor is het niet meer veilig om de bruggen over te gaan. Dus we besloten een andere walk te doen die ons nog steeds dichtbij Mount Cook bracht. Het was inmiddels een stralende dag geworden, dus we konden zonder jas, muts en sjaal naar boven wandelen.

Daarna besloten we toch nog het eerste deel van de Hunter Valley walk te doen die ons naar de eerste brug bracht. Daar mochten we helaas niet overheen, maar het uitzichtpunt gaf ons toch een mooi kijkje over een machtig gletsjermeer en Mount Sefton. We hebben daar een hele tijd gezeten met ons gezicht in de zon en voor ons dit uitzicht.

Het enige wat me een beetje tegenviel aan Mount Cook was dat het er druk was. Bussen chinezen en japanners waren erheen gereden om in sneltreinvaart alle hoogtepunten van dit stukje natuurgebied te zien. Natuurlijk zijn wij ook gewoon toeristen en de reden dat wij komen is precies dezelfde als dat al die andere mensen er zijn, maar ik had niet verwacht dat het zo druk zou zijn overal. Het had denk ik ook te maken met het feit dat het paasvakantie was en dat veel kiwi’s zelf ook deze kant opgekomen zijn.

Na onze wandelingen was het tijd voor een snelle lunch en daarna reden we weer terug naar de bewoonde wereld. Wel maakte we aan het begin van Lake Putaki nog een foto van het meer met Mount Cook op de achtergrond. Dat probeerde we al twee dagen maar steeds was het te bewolkt, gelukkig was het inmiddels helemaal helder en konden we ook dit mooie plaatje nog even schieten.