Na een fijne week in Fiji begon op 18 april ons Nieuw Zeelandse avontuur in de stad Christchurch. Daar haalde we ons huis voor de komende maand op en verkende we deze bijzondere stad.

Het was even omschakelen toen we uit het vliegtuig stapte in Christchurch. Van een vochtige 27 graden in Fiji naar een winderige 15 graden in Nieuw Zeeland. Het was een tijd geleden dat we ons in zulke temperaturen begaven en dus trokken we direct twee extra truien aan. Vanuit het vliegveld rolde we direct de Uber in die ons naar Escape Rentals bracht. Hier haalde we onze bus op die de komende maand ons huis zal zijn. Alle Escape bussen hebben een uniek design en wij zijn de trotse eigenaren geworden van Snake Eyes.

Snake Eyes is een fijne basic campervan. We kunnen binnen zitten en dit ombouwen tot bed en aan de achterkant kunnen we koken. Hij is voor ons net een stap luxer als Harrie en daar waren we wel aan toe. Zeker nu we gaan kamperen in de herfst is het fijn dat we gewoon binnen kunnen eten en dat we niet alles meer buiten hoeven te doen.

Helaas was Danny de laatste dag in Fiji een beetje ziek geworden en werd dat tijdens de vliegreis naar Christchurch alleen maar erger. Dus nadat we Snake Eyes hadden opgehaald en boodschappen hadden gedaan zijn we naar een campingground gereden zodat Danny kon gaan slapen. Ik heb wat foto’s gemaakt van de omgeving en ’s avonds gingen we vroeg naar bed.

De volgende dag voelde Danny zich gelukkig een beetje beter en was het tijd om Christchurch te gaan ontdekken. Ik had gemengde verhalen gehoord over de stad, voornamelijk dat het niet echt een leuke stad was en natuurlijk heeft er vorige maand een verschrikkelijke aanslag plaatsgevonden dus ik was wel benieuwd waar we in terecht zouden komen.

Het was een prachtige herfstdag met een stralende zon en mooi gekleurde bladeren aan de bomen wat direct voor een fijne sfeer zorgde. Wat ik niet wist is dat de stad in 2010 en 2011 getroffen is door een reeks zware aardbevingen waardoor veel gebouwen in de stad zijn ingestort of gesloopt moesten worden. Op veel plekken in het centrum zie je dus lege plekken waar vermoedelijk ooit gebouwen hebben gestaan. Ook zie je veel nieuwbouw en je ziet ook nog een aantal gebouwen staan die nog steeds gerestaureerd moeten worden zoals de grote kathedraal. Het zorgt ervoor dat we niet helemaal snapte hoe de stad in elkaar zat en dat nieuw en oud dwars door elkaar loopt maar dat gaf ook een bepaalde kleur aan de stad.

Naast dat we de stad door liepen vonden we ook een andere manier om de stad te ontdekken namelijk per step. Het bedrijf Lime had overal elektrische steppen geplaatst die je via hun app kan huren en zo croste we samen op één step door de straten wat resulteerde in veel gillen van mijn kant en veel: ‘oh oeps aan de kant’ van Danny’s kant. Als eerste bezochten we het plein voor de kathedraal. Daar stonden een paar marktkramen en foodtruck’s, met de step gingen we verder langs de rivier naar de botanische tuinen.

Ik ben echt een herfstkind en hou van alle kleuren die deze periode van het jaar brengt en Christchurch zat precies in die periode dat alle bomen geel, rood en bruin zijn en dat alle bladeren nog wel aan de bomen hangen. Dit leek dan ook bijna het perfecte moment om de botanische tuin te bezoeken. We struinde door de met bladeren bedekte paden en bekeken een interessante expositie over hoe de Maori vroeger leefde. Daarnaast bezochten we ook huis dat bestond uit verschillende kassen. In de eerste was een jungle nagebootst, daarna stapte we een zee van bloemen in en vervolgens liepen we een kas binnen waar allerlei cactussen stonden. Als laatste bezochten we en kas met allerlei vleesetende planten.

Voor de botanische tuinen troffen we een zee van bloemen, schilderijen, kaarten en andere herinneringen aan voor de slachtoffers van de aanslag van *15 maart. Ik moet eerlijk bekennen dat het me ontroerde om al die woorden van steun, kracht en verdriet te lezen. Het is niet te bevatten wat hier pas zo kort geleden is gebeurd en wat voor gat dat heeft geslagen in deze stad.

Na ons bezoek aan de botanische tuinen besloten we even koffie te gaan drinken om een beetje op te warmen en daarna brachten we een bezoekje aan het museum. Dat was gratis en had een paar toffe exposities over inwoners van Christchurch en een hele modernen waarin hedendaagse spellen waren gebruikt. Ik vind het echt jammer dat we in Nederland geen gratis musea hebben. Hier in Nieuw Zeeland en ook in Australië worden musea vaak gesubsidieerd. Vaak moet je voor wisselexposities wel betalen maar de vaste collectie is gratis. Hierdoor loop je zoveel sneller binnen bij zo’n museum en krijg je toch weer een inkijkje in de cultuur van het land of de stad waar je dan bent.

Na ons museum bezoek besloten we nog wat te gaan eten bij een van de foodtrucks bij de kathedraal en daarna was het tijd om Christchurch te verlaten. We hadden een mooie camping gevonden en via een mooie bergachtige weg reden we daarheen. Het was lang geleden dat we zulke hoge bergen hadden gezien en er lag zelfs al wat sneeuw op de toppen. Onze campingspot gaf ook een mooi uitzicht op de bergen, dat belooft wat voor de rest van ons verblijf hier in Nieuw Zeeland.