Dertien maanden zonder jas

Australië is het land van strand, zon en warmte. Waar in Nederland mijn jas altijd in de buurt was heb ik hier dertien maanden rondgelopen zonder ooit een jas aan te trekken. En ik kan je zeggen dat het goed is bevallen.

Toen we op vier maart 2018 afscheid van iedereen namen op Brussel Airport heb ik symbolisch mijn winterjas aan mama overhandigend en die heeft hem heel symbolisch vijfhonderd meter verder in een prullenbak gegooid. Dit was meer omdat mijn winterjas bijna uit elkaar viel van ellende dan omdat ik hem niet meer nodig had. Mijn broertje zei nog verschrikt: hoezo neem je geen jas mee? Waarop ik zei: die heb ik toch helemaal niet nodig in Australië!

En dat was zeker waar. In al die tijd hier heb ik maar twee keer mijn spijkerjas aangehad en ik heb nooit een moment gedacht: godsamme had ik nu maar een winterjas/jas bij me. De meeste dagen van dit gekke avontuur waren namelijk gevuld met zon en temperaturen boven de twintig graden. We leven al dertien maanden min of meer in de zomer en dat bevalt me erg goed. Het brengt ook mee dat je nooit meer gaat denken aan dagen die kouder zullen zijn. Als ik nu kleren koop denk ik nooit meer aan of ik ze ook aan kan als het kouder is of dat ik er een panty onder aan kan. Want mijn benen leven al 13 maanden zonder lange broek of panty, dus ik ben er niet meer gewend aan te denken.

Dat betekent echter niet dat het in Australië nooit regent of nooit koud is. Want hoewel de hele wereld je anders wil doen geloven, kent Aussie ook echt zijn kou, regen en winters. Het feit dat wij altijd warmte hebben gehad komt doordat we in de winter naar het noorden zijn gegaan waar het wel altijd warmer is. Daarnaast heb ik de hele winter in de Outback en in Darwin doorgebracht waar het überhaupt amper regent, maar waar het dan ’s nachts verraderlijk koud kan worden. De koudste week van ons verblijf in Aussie vond voor mij plaats op de Big Red Bash waar het de hele week ijskoud was ’s nachts en waar het zelfs een nacht een graad heeft gevroren. Overdag was het dan echter wel weer te handelen en scheen de zon volop.

En er zijn ook zeker moment waarop ik een trui heb aan moeten doen omdat het toch redelijk fris was buiten. Hoewel het in Zuid Australië in de zomer tussen de dertig en veertig graden wordt, is de lente hetzelfde als in ons vertrouwde Nederland. Wel zonnig maar wel ‘maar’ een graad of zestien/zeventien. En eerlijk gezegd zijn er ook moment geweest dat ik verlangde naar even koelte of Hollands weer. Want wekenlang dertig graden is aan de ene kant fijn, maar als het ’s nachts zo blijft kan dat echt frustrerend werken. Het ergst was het in Darwin waar het overdag rond de 35 graden was en ’s nachts dertig. Probeer dan maar eens lekker in je bus te slapen zonder er ongeveer uit te drijven van het zweet. Daarnaast was Darwin sowieso heel erg heet, het soort hitte waar je al gaat zweten bij elke beweging die je maakt. Ik ben dan ook niet rouwig om het feit dat Adelaide dit jaar een hittegolf had (ruim twee weken lang was het er boven de veertig graden) in plaats van Sydney.

Maar goed, die dertien maanden zonder jas zijn me vooral heel goed bevallen. Maar ze zijn ook verraderlijk geweest want inmiddels voelt alles onder de twintig graden aan als koud. En aangezien we binnenkort in Nieuw Zeeland gaan verblijven waar het wel echt koud kan worden, zal de knop weer even om moeten. Ons komende avontuur zal waarschijnlijk niet zonder jas zijn, maar dat geeft niet. We wennen er vast wel weer aan.

Plaats een reactie