‘Mate’, no worries, g’day: ik had het allemaal geoefend voordat ik naar Australië kwam. En veel van de verwachtingen die ik had over het land en de inwoners zijn ook wel uitgekomen, maar ik heb ook wel wat dingen ontdekt.

‘Australiërs zijn zo aardig!” was iets dat ik voordat we op reis gingen vaak hoorde. En dat klopt zeker. Het grote verschil tussen Australiërs en Nederlanders is dat ze veel meer openstaan en zin hebben in een praatje. Als ik in Nederland aan de cassière zou vragen hoe het met haar gaat dan kijkt ze me raar aan, maar hier hoort dat bij de begroeting. En mensen geven best vaak een eerlijk antwoord waardoor je met elkaar aan de praat raakt. Of je koopt iets in een winkel en iemand vraagt oprecht: What are you up to? En ze vinden het dan leuk om te horen wat je plannen voor die dag. Ook is het niet vreemd om in een winkel te vragen of het druk is geweest vandaag en dat degene in de winkel dat uitgebreid vertelt dat het wat tegenvalt en dat dit komt omdat de vakantie weer is afgelopen. Ik merk dat ik hierdoor ook sneller zin heb om een praatje met mensen te maken en dus ook sneller een gesprek met iemand aanknoop.

Maar eerlijk is eerlijk, Australiërs zijn niet alleen maar aardig. Danny en ik hebben hier vooral dienende beroepen gehad. We werkte in winkels, restaurants, café’s of een foodtruck en dan heb je veel met mensen te maken. En het overkomt me hier in Australië net zo vaak dat klanten ongeduldig, boos of geërgerd reageren als in Nederland. Ik merk dat het in Sydney erger is dan in de Outback en dat het ook per wijk verschilt, maar ik heb toch opvallend vaak boze mensen van repliek staan bedienen. Dat is niet erg, ik had niet verwacht dat Aussies alleen maar aardig zouden zijn, maar toch gebeurde het wel vaker dan ik van tevoren had verwacht.

In Nederland vond ik mezelf niet echt een punctueel iemand. Ik kwam regelmatig te laat en schatte redelijk verkeerd in hoelang ik ergens over zou doen. Maar de Aussies kunnen er echt wat van. Concerten kunnen zomaar drie kwartier later beginnen dan de aangegeven tijd en niemand vind dat erg. Als je hier naar een feestje gaat dat om zeven uur begint en je bent er rond half acht dan kijkt de host je oprecht vreemd aan. Je wordt eigenlijk pas twee uur later verwacht. Nu zie je dat laatste natuurlijk ook wel een beetje in Nederland, maar het viel me op dat ik hier in Australië opeens overkwam als een zeer punctueel iemand. Voor Aussies geldt: voor je werk en school ben je op tijd en voor de rest kun je alle tijdsaanduidingen met een marge van twee uur nemen.

In Australië zeg je sorry als je tegen iemand opbotst ook al is het niet jou schuld. Als er op straat iemand tegen je aanloopt dan zeg jij net zo vaak sorry als degene die jou niet had gezien. Niemand zegt: ‘kun je niet uitkijken’ of ‘kijk uit.’ Iedereen zegt gewoon sorry en vaak meerdere keren. Dit hoeft trouwens niet te betekenen dat je die sorry echt meent, maar je zegt het wel. Dit geldt trouwens niet alleen voor als je tegen iemand aanloopt. Als je bijvoorbeeld per ongeluk iemand anders koffie pakt of als je in de supermarkt met je mandje erlangs wilt. Je zegt altijd sorry en zal daar 90% van de tijd ook sorry op terug krijgen.

Vergelijkbaar met de sorry, hoor je hier in Australië ook ongeveer om de drie minuten “no worries’’. Het maakt niet uit of jij je echt zorgen maakte, of je iets expres doet en of je ergens oprecht boos over bent. Aussies zeggen net zo makkelijk ‘no worries’ op de vraag: mag ik er een tasje bij als op de vraag of je alsjeblieft zestig burgers mag bestellen. Ik vraag me nog wel een beetje af of ‘no worries’ meer gewoon een makkelijk antwoord is of dat Aussies daadwerkelijk leven in een ‘no worries’ maatschappij. Enerzijds is ‘no worries’ ook wel echt een levensstijl waar veel Australiërs zich aan vast houden, maar ik zie en hoor toch nog redelijk veel worries en dingen waarover Aussies zich wel duidelijk opwinden.

En als laatste is mij afgelopen jaar opgevallen hoe veel aandacht er in Australië wordt besteed aan het milieu. In Nederland is dit ook een belangrijk onderwerp, maar ik heb het idee dat je het in Australië in het dagelijkse leven veel meer voorkomt. Ik merk ook dat Aussies er meer mee bezig zijn. Ze willen vaak geen tasje als ze weten dat het een plastic tasje is, ze willen alleen flesje drinken als ze weten dat de fles van glas is en niet van plastic en op veel plekken kun je geen rietjes meer krijgen omdat deze uiteindelijk in de oceaan belanden. Ik denk dat dit komt omdat in Australië de klimaatverandering en de milieu-aantasting door de mens veel duidelijker is. Het great barrier reef is enorm aangetast door menselijke invloeden. Daarnaast hebben we dit jaar een landelijke inzameling meegemaakt voor delen in de Outback waar het al jaren niet meer had geregend en daardoor kregen de boeren het steeds moeilijker. Het heeft mij in ieder geval ook wat meer wakker geschud in hoe je zelf al best veel stappen kan zetten om het milieu minder te belasten.