Voordat we vertrokken naar Australië hebben Danny en ik beide een tijd fulltime gewerkt om geld voor onze reis te sparen. Hoewel we met een mooi bedrag startte wisten we ook dat dit niet genoeg zou zijn om een jaar in Australië te overleven en dat we ook zouden moeten werken. Het geld is zowel een vloek als een zegen geweest afgelopen jaar.

Danny en ik hadden voordat we vertrokken allebei zo’n 5000 euro gespaard en gingen samen dus met iets meer dan 10.000 euro op pad. Toen wij naar Australië vertrokken stond de Australische dollar gunstig tegenover de euro en dit resulteerde in een startbedrag van ongeveer 15.000 dollar. Het kan iets meer of minder zijn geweest, maar dit was het bedrag waar we ongeveer op uitkwamen. Daar ging natuurlijk direct een grote hap uit omdat we Harrie kochten en we moesten in het begin ook wat dingen aanschaffen om onze reis mogelijk te maken zoals kampeerspullen en dingen om Harrie te kunnen onderhouden.

Die eerste drie maanden waren voor ons redelijk zorgeloos. We hadden genoeg geld om van te kunnen reizen en we konden de dingen doen die we wilde doen. Maar zodra het mei werd en we echt op zoek moesten naar werk merkte ik dat de spanning en stress bij mij toenam. Het ding met dit reizende leven is dat je nooit weet wanneer de onzekerheid ophoud en dat kan behoorlijk vermoeiend zijn. Geen geld verdienen betekende namelijk dat we naar huis zouden moeten en daar hadden we echt nog geen zin in.

Die spanning en stress die werk zoeken en langzaam je budget kleiner zien worden, kan echt killing zijn. Het zorgde bij ons voor spanningen tussen ons en voor slapeloze nachten en het draaide 180 graden als er dan wel weer werk kwam. En het draaide net zo makkelijk weer als we een tijdje aan het werk waren en dat werk dan weer gingen vervloeken. Dat laatste komt deels omdat we afgelopen jaar niet per se hoogstaande baantjes hebben gehad. Daar hebben we ook helemaal niet op ingezet, we gingen altijd voor ‘makkelijke’ baantjes. Maar als je dan chocolade in twee staat te snijden, varkenshuid in stukken staat te knippen of museumglas staat schoon te maken terwijl er een hele schoolklas staat te kijken denk je soms wel “sta ik dan met mijn bachelor’’.

Het werken was ook absoluut niet altijd even leuk en ik heb soms echt gebaald van het feit dat we om de zoveel tijd weer een paar maanden moesten werken. Dan was ik echt jaloers op mensen die jaren voltijd hebben gewerkt en hun baan hebben opgezegd om te gaan reizen en met een veel groter budget op reis konden en niet om de zoveel tijd moesten werken. Maar aan de andere kant heeft werken hier in Australië ons juist ook de leukste herinneringen gegeven. Werken bij Wendy’s was vermoeiend en Lynne en Rixie waren niet altijd de tofste mensen, maar aan de andere kant heb ik met Wendy’s zoveel bijzondere plekken in Australië gezien en zoveel lieve mensen ontmoet. Danny heeft dankzij zijn werk in Longreach de kans gekregen om kok te zijn en kreeg de leiding over de keuken, iets wat hij voordat we naar Australië gingen nooit had kunnen bedenken. Daarnaast heb ik ook het idee dat ik nu een beter beeld heb van Australiërs en Australië dan ik had gehad als ik er alleen maar doorheen had gereisd.

Het werken heeft dus zijn voordelen en zeker ook zijn nadelen gehad. Maar op de vraag of je een enorm bedrag moet hebben gespaard om te gaan reizen is mijn antwoord absoluut: nee. Zorg dat je een goed startbedrag hebt waar je even mee vooruit kan, maar zie het werken ook als avontuur en als deel van je reis. Ik snap heel goed dat andere mensen liever met een groter bedrag dan wij hadden van start gaan en als je de mogelijkheden hebt om dat te sparen moet je dat vooral doen. Maar je hoeft dus niet altijd groot, groter, grootst te denken als het om reizen gaat. Het is bij ons elke keer weer goed gekomen, terwijl er afgelopen jaar moment zijn geweest dat we samen nog maar duizend dollar hadden en de situatie toch redelijk spannend werd.

Ons budget is dus het hele jaar niet echt groot geweest, maar toch hebben we de meeste dingen kunnen doen die we wilde. Wat voor ons heel erg scheelde was het feit dat we met Harrie reisde. Hierdoor bespaar je op accommodatiekosten. Goed daar komen benzine kosten voor terug, maar die vallen toch goedkoper uit dan elke avond weer betalen voor een hostel.

Kortom: een jaar reizen op een kleiner budget gaat eigenlijk prima. Mijn grootste tip daarin is wel dat je op tijd naar werk gaat zoeken. Ik heb heel wat backpackers gezien die letterlijk nog maar een paar honderd dollar hadden en dan met grote spoed werk moesten hebben en als je dan moeite hebt met een baan krijgen wordt het wel een probleem. Wij hebben altijd nog redelijk wat budget gehad zodat het niet direct een probleem zou worden als we moeite hadden een baan te vinden.