Na Litchfield reden we naar Katherine, daar kon ik Danny eindelijk de Katherine Gorge laten zien.Daarnaast brachten we ook een bezoekje aan de Kathrine hot springs. Ook bezochten we nog een keer Mataranka om de Thermal pools te bekijken.

Vanuit Litchfield is het nog maar een kilometer of tweehonderd naar Katherine, een afstand waar we in Australië onze hand niet meer voor omdraaien. Tegen de avond kwamen we op een campingspot aan. Ik voelde direct dat het in Katherine nog net een beetje warmer was dan het in Darwin was. Dit komt misschien omdat Katherine meer in het binnenland ligt, terwijl Darwin aan de zee ligt en dus vandaar toch nog wel eens een koude bries krijgt.Het was dus weer zweten geblazen in onze kleine Harrie en omdat we aan een weglagen op een campingspot waar verder niemand was, durfde we ook niet echt de deuren open te doen.

De volgende ochtend waren we weer toe aan verkoeling en daarom besloten we eerst naar de Edith falls te rijden. Dit is ook een deel van de Katherine Gorge maar dit ligt helemaal aan de andere kant van het natuurpark. We namen snel een koele duik in het water bij de laagste falls en daarna klommen we richting de hogere falls. Daar was ik met Sean en Anam ook geweest, maar toen had ik er niet gezwommen. Nu drupte het zweet weer van me af en dus kon ik niet wachten om weer een duik te nemen. We waren nogal vroeg dus hadden we het rijk bijna voor ons alleen. We vermaakte ons een hele tijd met in het water zitten en kijken naar de vissen die af en toe voorbijkwamen. We zagen ook een mooie reiger voorbij vliegen die op de rand van de waterval op zoek ging naar eten. Omdat wij zo stil in het water zaten, had hij geen idee dat we er waren en dus konden we hem goed observeren.

Uiteindelijk kwamen er steeds meer mensen aangelopen en dus tijd voor ons om weer te vertrekken. De tocht naar beneden was nog best heftig en we moesten even afkoeling zoeken door een ijsje te kopen. Ik heb het in deze blog en ook in de vorige best vaak over hoe heet het is. Misschien zul je denken: oh niet zo zeuren dat is toch fijn! En zeker het is fijn dat we ons niet druk hoefden te maken over regen en ervan uit konden gaan dat elke dag een stralende zonnige en warme dag wordt. Maar als je kampeert op de manier die wij doen dan kun je op een gegeven moment bijna geen afkoeling meer vinden. Buiten is het warm, binnen in de bus is het warm, het water dat je drinkt is warm, je eten is warm en als je een douche tegenkomt of buitenkraan komt hier vaak ook alleen warm water uit omdat het door de zon zo opgewarmd is. Op een gegeven moment word je daar wel een beetje flauw van. Daarom was onze regel vanaf Darwin: we doen niks meer als we niet daarna ergens kunnen zwemmen. Dit was puur omdat je anders helemaal naar wordt van de hitte.

Terug naar Katherine, waar we na de Edith falls onderweg gingen naar het beroemdste deel van de Katherine Gorge, namelijk de gorge zelf.In Katherine hadden we nog wat vlees gehaald zodat we een bbqlunch konden maken. We kwamen aan bij de Gorge en gingen direct aan de slag met het maken van de lunch want we hadden inmiddels honger. Een kangeroo in de buurt bleek ook honger te hebben, want toen wij lekker zaten te genieten van ons broodje kwam hij opeens uit de bosjes en hij kwam steeds dichterbij. Op een gegeven moment zat hij op zo’n meter van ons af en toen begonnen we het wel een beetje eng te vinden. We wisten niet zo goed hoe een kangeroo op ons reageert en we hadden vooral verhalen gehoord over dat ze je gewoon een mega harde trapverkopen en daar hadden we niet zoveel zin in. Gelukkig besloot de kangeroo zelf ook dat hij het wel genoeg vond en hij trippelde rustig verder.

Het was inmiddels laat in de middag, we besloten de echte bekliming van de Gorge de volgende dag te doen. Vlakbij het informatiecentrum was een fijne camping waar we (helaas wel betaald) de nacht konden doorbrengen. Er was ook een zwembad en wasmachines dus dat was extra fijn. De volgende dag besloten we vroeg op te staan zodat we de hele klim konden doen voor 11 uur. Hierdoor konden we dan daarna nog even lekker zwemmen op de camping. Ik kan wel zeggen dat dit een heel goed idee van ons was, want na tien minuten lopen begon ik alweer te zweten en toen was de echte klim nog niet eens begonnen.

Ik had de Gorge natuurlijk al bezocht met Sean en Anam, maar zelfs deze tweede keer was ik weer verbaasd over hoe mooi en ruig deze omgeving is. In het informatiecentrum kwamen we erachter dat er maar liefst zeven Gorge’s zijn. Wij hebben alleen de eerste gezien, maar zelfs dat was al zeer de moeite waard. Na het wandelen namen we nog snel een duik in het zwembad. Toen we aankwamen bij Harrie zagen we dat die zich in onze afwezigheid had ontwikkelt tot kangeroo beschermer want er lagen twee kangeroo’s onder de voorkant te schuilen voor de felle zon. We vonden het echt jammer om ze weg te moeten jagen, want ze lagen er zo fijn bij. Maar helaas moesten we de camping verlaten.

In Katherine brachten we nog een snel bezoek aan de hot spring daar. Ik was daar tijdens mijn Wendy’s verblijf in Katherine al een aantal keer geweest en wilde het ook graag met Danny delen. Het is een kleine hot spring, maar wel een hele mooie. Je kan ook goed zien waar het water naar boven komt. We vermaakte ons daar een klein uurtje met zwemmen en ons mee laten drijven door de stroming.

Daarna reden we de honderd kilometer naar Mataranka. Daar waren we natuurlijk al geweest toen we naar Darwin reden, maar toen zijn we alleen bij de Bitter springs geweest. Je hebt ook nog de thermal pool. Die is wat meer ‘men-made’ en lijkt dus wat meer op een zwembad. Aangekomen bleek dat we opeen interessante tijd waren gekomen, er zaten namelijk duizenden grote zwarte vleermuizen in de bomen. En als je denkt dat ik met duizenden overdrijf: zeer zeker niet. Elke boom zat barstens vol met deze beestjes. Wij zijn niet echt bang voor vleermuizen, maar het gaf in deze aantallen toch een duister beeld.Uit de informatiebordjes lazen we dat deze beestjes altijd in oktober naar Mataranka komen omdat ze daar paren. In november/december vliegen ze weer uit over de rest van Australië.

De Mataranka Thermal pools zijn een fijne plek om te zwemmen, maar niet zo mooi als Bitter springs en wel een stukje drukker. Toch hebben we ons nog een hele tijd vermaakt me duiken, springen en gewoon zwemmen.Het water is zo kristal helder dat je alles onderwater heel goed kan zien.

Na deze fijne dagen in Katherine, was het tijd om dezegroene omgeving achter ons te laten en de echte ‘Outback’ te gaan verkennen.Red Centre here we come!