Katherine Gorge

Na twee stoffige weken in Birdsville, trokken we met Wendy’s richting het noorden. De volgende show was in Katherine, dat zo’n driehonderd kilometer onder Darwin ligt. Katherine is vooral bekend door de Katherine Gorge en die gingen Sean, Anam en ik dan ook bekijken op onze vrije dag die week.

Sean en Anam rijden met hun eigen auto met Wendy’s mee en hebben daardoor veel meer vrijheid dan ik. Zij kunnen tripjes maken en ze hoeven ook niet de hele tijd recht achter Lynne en Rixie te rijden, want het maakt niet uit als ze een dagje later ergens aankomen. Toen zij een dag later in Katherine aankwamen vroegen ze aan mij of ik zin had om de volgende dag mee te gaan naar de Katherine Gorge. En daar had ik zeker zin in want in Katherine zelf was niet zoveel te doen. En dus gingen we die woensdag met z’n drieën op pad.

De Katherine Gorge ligt in een natuurpark en is een rivier die in de loop van duizenden jaren zich een weg heeft gesleten door het gesteente. Je kunt een cruise over de rivier doen of een van de vele wandelpaden en hiketracks lopen om de Gorge te bekijken. Wij besloten om voor een relatief makkelijke hike te kiezen, waarvoor je toch op het einde flink moest klimmen en klauteren. Dit alles bij een tempratuur van 30 graden maakte het toch nog een echte hike. Maar we werden beloont door een paar prachtige uitzichten over het dal en over de gorge zelf. We hebben nog een hele fotoshoot met z’n drieën gehouden op de rand van de gorge en besloten daarna terug te lopen. Voor de terugweg kozen we een zanderig pad dat direct aan het water lag en daar zagen we nog een vogel die druk bezig was een heel mooi nestje te bouwen. Hij had van alles verzamelt om zijn nestje mooi te maken: een hoop flessendopjes, sleutelringen, wat plastic en wat ijzerdraad. Naderhand lazen we dat de mannetjes van deze vogelsoort zo’n nestje bouwt voor zijn vriendinnetje en als zij het niet mooi vindt vertrapt ze het hele bouwwerkje en dan moet hij weer opnieuw beginnen.

Na deze klim door de gorge vertrokken we naar Edith Falls, dat ligt in hetzelfde natuurpark maar je moet helemaal om het park rijden om er te komen. Toen we er eindelijk aankwamen hebben we eerst geluncht. We hadden vlees en broodjes gehaald en hadden zo een echte Australische picknick namelijk een BBQ picknick. Bij de Edith Falls was het heerlijk rustig en het was een fijne plek om even te zitten en lekker te lunchen. Daarna moesten we ook nog even liggen met z’n drieën omdat we zo’n BBQ lunch er erg in hakt.

Toen was het tijd om een duik te wagen bij de Edith Falls. Dit is ook een deel van de Katherine Gorge maar in dit geval heeft het water diverse niveaus uitgesleten waardoor er watervallen zijn ontstaan. Beneden is een groot meer waar een waterval in uitloopt en als je verder naar boven loopt kom je de ‘natural pools’ tegen en als je nog verder loopt kom je bij ‘Sweet water creek’ wat ook weer een natuurlijk zwembad is. We besloten eerst gewoon bij de laagste waterval te gaan zwemmen. Het was erg koud, maar na een dag klimmen in de hitte was dat eigenlijk wel fijn. Terwijl we aan de andere kant van het meer bij de rotsen zaten uit te rusten kwamen we nog een kleine waterslang tegen die bezig was om naar boven te glibberen.

IMG_7468

Eenmaal uit het water besloten we na wat wikken en wegen toch naar de natural pools te klimmen. Dat was best een wandeling en met pijlen was de route aangegeven, dit was echter zo lukraak gedaan dat je het idee kreeg dat je met een soort speurtocht bezig was. Hoewel Anam en ik in het begin niet echt zin hadden in een hele klim was het toch echt de moeite waard. We keken vanuit de pools uit op een prachtig meer dat omgeven werd door hoge rotsen en waarvan je een prachtig uitzicht op het dal had. De zonsondergang was net bezig was alles in een mooi licht zetten.

De pools zelf waren ook mooi, maar toch wel koud waardoor alleen Sean nog heeft gezwommen. Daarna liepen we terug naar beneden en werden we getrakteerd op het laatste zonlicht dat over het dal scheen wat een prachtig gezicht was. Al met al hebben we dus een hele leuke dag gehad. Als Danny en ik straks weer on the road zijn wil ik hem dit prachtige stukje natuur ook graag laten zien.

Plaats een reactie