Op dit moment werk ik alweer een maand bij Wendy’s. We hebben al heel wat evenementen gedaan, de ene wat drukker dan de ander. Tot nu toe bevalt het werk goed en zie ik interessante dingen, waar je normaal als backpacker niet zomaar komt.

Na mijn avonturen in Normanton gingen we met Wendy’s naar Cloncurry, Mount Isa terug naar een evenement in Cloncurry en inmiddels zijn we in Birdsville: een piepklein plaatstje midden in de Outback. We hebben elke week een ander evenement met Wendy’s, al lijken sommige evenementen wel op elkaar. Het gaat vooral om rodeo’s, braderie-achtige evenementen en soms een festival zoals hier in Birdsville.

Tijdens mijn verblijf bij Wendy’s slaap ik in een trailer van Lynne en Rixie die half dienstdoet als mijn slaapkamer en half als opslag kamer voor de voorraad. De eerste keer dat ik de trailer zag en een blik naar binnen wierp schrikte me een beetje af. Overal lagen dozen, het was stoffig en het leek niet echt ruimte te bieden voor twee mensen. Maar als je gewoon de ‘no worries’ lifestyle van de Aussie’s aanneemt en je haar in de wind laat waaien en je niet te druk maakt is het allemaal best te doen. Dat geldt sowieso voor het werk bij Wendy’s. Hoewel Lynne en Rixie vaak een plan zeggen te hebben, is het eigenlijk vooral hopen dat het goed komt. Je komt altijd wel voor verrassingen te staan. Van een nieuwe truck, tot een kapotte trailer en van producten die we toch niet blijken te hebben tot drie centimeter stof in de Wendy’s. In Nederland zou je zo niet echt een bedrijf kunnen runnen, zelfs al is het een foodtruck. Maar hier in Australië zien ze er niet echt een probleem in. Je moet je gewoon niet te druk maken en niet te zeer denken dat iets georganiseerd gaat. In het begin moest ik daar een beetje aan wennen, maar inmiddels gaat het me best aardig af. Natuurlijk zijn er frustrerende momenten dat het allemaal niet lukt en de hele planning wordt omgegooid, maar je daarover druk maken heeft erg weinig zin heb ik gemerkt.

Inmiddels is Deni vertrokken en heb ik de trailer voor mezelf, dat is erg fijn want zo heb ik toch mijn eigen plekje. Naast mij werkt er ook nog een Brits stel bij Wendy’s, Sean en Anam. Zij hebben hun eigen auto en slapen dus in hun eigen tent op de showgrounds. Ik ben dus gelukkig niet alleen en met z’n drieën (en toen Deni er nog was met z’n vieren) is het heel gezellig. We vormen een goed team en ook als we niet werken zoeken we elkaar op en is het gezellig. Wel hebben elke week ook wel een paar vrije dagen, die we dan besteden in de stad of plek waar we op dat moment zijn. Vaak ga ik dan lekker in mijn eentje naar de bieb, loop een rondje door het plaatsje of doe ik de was. Hoewel het erg gezellig is met mijn collega’s is het ook wel fijn om af en toe gewoon met jezelf te zijn.

Per week werken we gemiddeld drie a vier dagen. Het hangt een beetje af van het evenement. De meeste evenementen duren twee dagen. Als we dan bij de showground aankomen moeten we de Wendy’s klaar maken om open te gaan, dat duurt ongeveer een uurtje of twee. Het vervelendst is eigenlijk als we weer weg gaan want dan moet alles weer worden ingepakt voor de reis naar de volgende plek. Dat duurt niet alleen lang, vaak toch een uur of drie, maar is ook gewoon stom om te doen. Vaak moeten we namelijk de avond na de laatste dag alles in pakken, dus dan ben je al moe na een lange dag werken en dan moet alles nog eens worden ingepakt en extra goed worden schoongemaakt.

De evenementen zelf zijn eigen altijd leuk. Sommige zijn drukker dan andere, maar meestal zijn we toch wel constant aan het werk. We verkopen ijs, milkshakes, hotdogs, slushies en friet en dat zijn dingen waar Aussie’s, zeker in de Outback, erg van houden. Ik ben er al achter gekomen dat het eigenlijk weinig verschilt of je in Nederland dingen verkoopt aan mensen of in Australië. Oké, Australiers zijn vriendelijker dan Nederlanders, maar overal heb je er mensen tussen zitten die boos worden omdat je iets niet meer hebt. Die stomme opmerkingen maken omdat je niet snel genoeg hebt uitgerekend hoeveel ze moeten betalen en die je nauwelijks een blik gunnen ook al bestellen ze tien verschillende dingen.