Cairns is voor veel backpackers de laatste of eerste stop op hun reis. Dit komt vooral omdat Cairns vlakbij het Great Barrier Reef ligt en dat is iets wat je niet wil overslaan. Ook wij konden een bezoek aan dit bijzondere Reef niet aan ons voorbij laten gaan.

Vanuit Cairns gaan er talloze boten en organisaties naar het Great Barrier Reef. De meeste bieden in ieder geval snorkelen aan en vaak kan je ook nog wel duiken bijboeken. Maar je kunt ook met een helikopter over het reef vliegen of met een soort kleine boot met een glazen bodem over de oceaan dobberen en zelfs op een soort segway met een duikmasker naar de onderwaterwereld. Keus genoeg dus, maar het is natuurlijk wel allemaal oplopend in prijs. Wij besloten gewoon via een site te boeken waar je op dat moment korting kreeg. Toch waren we nog per persoon 150 dollar kwijt.

Op maandagochtend moesten we ons al om half 8 ’s ochtends melden op de boot. Of ja dat stond in de mail en wij waren er dus keurig om half 8. Maar tot 8 uur kon je eigenlijk nog wel binnenkomen. We werden direct beetgegrepen door een crewlid van de boot, die gaf ons een plekje en een rondleiding door de boot. We moesten ook direct snorkels en flippers passen en die in een door haar aangewezen kluisje leggen. Daarna moesten we wat formulieren invullen. Om kwart over 8 vertrokken we eindelijk vanuit de haven. Eerst werd er nog een lang veiligheids en welkoms praatje gehouden. Daarna mochten we gewoon onze eigen gang gaan en Danny en ik besloten om op het bovenste dek te gaan chillen. Daar komen was een uitdaging want de boot ging enorm op en neer door de golven en de enige manier om fatsoenlijk vooruit te komen was door je gewoon naar de andere kant van de gang te werpen en dan hopen dat je een paar meter verder uitkwam. Eenmaal op het bovenste dek kwam ik er ook achter dat ik met een ding niet echt rekening had gehouden en dat was zeeziekte. Ik had nog nooit op een boot gezeten die zo erg op en neer ging en ik denk dat ik na een kwartier lichtelijk groen zag. Danny ging snel twee zeeziekte pillen halen en daarna ging het gelukkig een stuk beter.

We gingen die dag op twee plekken snorkelen. De eerste bereikte we al vrij snel en na wat snorkel uitleg gingen we dan eindelijk het water in. Ik had nog nooit gesnorkeld dus ik wist niet zo goed wat ik kon verwachten, maar jeetje wat was het mooi. Hoewel de zee woest was en je hard moest zwemmen was het onderwater heerlijk rustig en kon je alles zo goed zien. Het is zo bijzonder om al die mooie vissen gewoon in hun natuurlijke omgeving te zien. We hadden ook wat geluk want zodra we ons hoofd onderwater staken kwam er een rifhaai voorbij gezwommen. Hoewel we naast elkaar probeerde te blijven zwemmen merkte ik toch dat je zo opgaat in wat je ziet dat we elkaar al snel uit het oog verloren. Op een gegeven moment was ik een beetje afgedwaald van de boot en riep iemand anders naar mij: look here it is a turtle! En inderdaad een middelgrote zeeschildpad kwam voorbij gezwommen. Ik besloot hem een tijdje te volgen en het voelde bijna alsof ik daar alleen was in de zee.

Het enige nadeel van snorkelen is dat je ondanks je snorkel toch snel een hoop zoutwater binnen krijgt, waardoor je een beetje uitdroogt. Na ongeveer 1,5 uur snorkelen hielden we dan ook even een pauze en gingen we lunchen. Er was een uitgebreide lunch op de boot met vlees, vis en salades dus dat was fijn.

Na de lunch was het tijd om nog naar een andere plek te gaan om te snorkelen. Daar zag je heel mooi het begin en eind van het rif, dat er een beetje uitziet als een klif onderwater. Toch had ik ook een beetje gewetenswroeging toen we door dat rif aan het zwemmen waren. Het is er prachtig en je ziet de meest prachtige vissen voorbij zwemmen, maar het voelt toch alsof je zomaar iemands huis bent binnen gelopen. Het koraal komt ook tot vlak onder het wateroppervlak waardoor ik een paar keer boven op zo’n koraal ‘zat’. En ook het feit dat ons gevraagd werd om alsjeblieft alle vissen en al het koraal niet aan te raken en vooral in de zee te laten gaf een beetje een nare bijsmaak. Er zijn dus mensen die gaan snorkelen met een zakje en de vissen of het koraal zomaar meenemen. En we hebben allemaal Finding Nemo gezien dus we weten wat voor impact dat op andere vissen kan hebben.

Toen we terug voeren naar Cairns kregen we te maken met enorm hoge en ruwe golven. Het was veel heftiger dan de heenreis, die ik persoonlijk al heftig had gevonden. Veel passagiers om ons heen hielden hun lunch dan ook niet binnen. Danny had nergens last van en ik probeerde gewoon de aandringende misselijkheid te negeren. En hoewel het snorkelen super was geweest, was ik blij toen we weer in de haven waren.