Voordat ik naar Australië ging heb ik natuurlijk heel wat over het land opgezocht en er over gelezen. Je moet je toch een beetje voorbereiden op het land waar je ongeveer een jaar doorheen gaat trekken. Maar inmiddels zijn we bijna drie maanden in Australië en heb ik er ook veel over geleerd dat ik van tevoren niet wist en zeker niet had bedacht. Vandaar dit lijstje:

• Boetes en regels
  Oh man, wat kan je hier voor een hoop dingen boetes krijgen. Vooral hier in Queensland zijn het aantal regels waar een boete aan vast hangt enorm. En het zijn zeker geen kinderachtige boetes, voor slapen op een plek waar het niet mag leg je toch al gauw 1600 dollar neer. Naast boetes heb je hier ook mega veel regels en in elke staat is het weer anders. Zelfs in mijn Nederlandse ogen is de regelzucht hier erg heftig en vaak wat overdreven. Het lijkt een beetje alsof ze alles dicht spijkeren met regels, zodat je niks fout kan doen. En eerlijk is eerlijk de criminaliteit is ook laag, maar die regelzucht is soms wel vermoeiend.
• Dichtbij de natuur
  Voordat ik naar Australië ging, wist ik dat we de meeste spectaculaire plekken en natuurparken gingen zien. Maar wat ik niet had verwacht was dat je zelfs in de stad zo dicht bij de natuur leeft. Niet alleen zie je overal prachtige landschappen voorbij trekken, maar ook de wilde dieren zijn altijd dichtbij. Ik weet niet waarom ik dat niet verwacht had, misschien omdat het wildste wat je in Nederland ziet vogels zijn of met geluk een rat. Hier in Australië heb ik al zoveel dieren in het wild gezien, ze zijn overal en elke keer ben ik weer verrast doordat ik van zo dichtbij in hun eigen leefomgeving kan zien.
• Aussies 
  Voordat ik naar Australië ging zei iedereen al dat Australiërs zo aardig waren. Dus ik had veel beleefdheid en aardigheid verwacht, maar dat het zo oprecht was had ik niet verwacht. Vorig jaar in Amerika was ook iedereen heel aardig tegen ons, maar je voelde dat dit meer was om een extra fooi. Het voelde niet oprecht. Bij de aussie’s voelt het juist wel heel oprecht. Of het nu het kassameisje is dat mij nieuwe slippers verkocht en waarna we tien minuten stonden te praten over onze avondplannen, of de oudere Australiërs die we in onze eerste week tegen kwamen in de Blue Mountains en ons van allerlei tips voorzagen en ons in de ochtend ook een kopje koffie aanboden: iedereen lijkt het oprecht te menen.
• Links rijden
  Begrijp me niet verkeerd: ik wist dat ze in Australië links rijden. Maar wat ik niet wist is dat je het best makkelijk op pikt. In het begin weet je totaal niet wat je moet doen op de weg en doe je gewoon de auto voor je na in de hoop dat het goed is. Wij wisten niet dat je hier bijvoorbeeld van rechts inhaalt (super logisch maar goed) en dus reden we de eerste dag iedereen in de weg met onze slome Harrie. Maar na twee of drie dagen rijden, ben je het eigenlijk wel gewend. Ik merk dat als ik loop en ergens moet oversteken dat ik dan nog wel de verkeerde kant op kijk om te zien of er een auto aankomt. Ik ben wel benieuwd of ik straks in Nederland het rechts rijden ook zo snel weer onder de knie krijg.