Alle begin is moeilijk, dat bleek wel tijdens onze paar dagen proefkamperen. Gelukkig sloegen we ons dapper door de eerste dag heen en werd het met de dag alleen maar beter. Met als hoogtepunt het slapen tussen de kangaroo’s. 

Na een weekje in ons Airbnb, was het nu eindelijk tijd om echt met Harrie d’n Twide rond te gaan trekken. Dinsdagochtend ruimde we de Airbnb uit en probeerde we Harrie zo functioneel mogelijk in te delen. Dat bleek nog een hele klus. We hadden enorm veel campingspullen overgekocht en niet alles leek direct handig. Daarnaast moest Danny ook nog gordijnen in de bus maken. Dat was stap één. De gordijnen achter hingen al snel en ik deed de klep dicht om te kijken of het echt donker was. Toen kwam het eerst probleem om de hoe kijken, want ja de gordijnen maakte het echt donker maar de achterklep wilde met geen mogelijkheid meer open. Wat we ook deden, hij bleef dicht. Inmiddels regende het ook en dat maakte ons humeur er niet beter op. Na een uur prutsen aan de klep, gooide we alles in de bus en gingen we op zoek naar een garage. Inmiddels kreeg ik steeds meer last van migraine, wat het allemaal ook niet beter maakte. We scheurde door Sydney, waar het inmiddels behoorlijk hard regende, en bij elke garage waar we aanklopte hoorde we dat ze pas morgen tijd hadden. Onze hoop en zin in deze dagen zakte met de minuut. Maar uiteindelijk vonden we toch een garage die Harry wilde maken. Het duurde wel even (iets met een kapot slot en de deur te hard dicht doen), maar uiteindelijk konden we aan het eind van de middag (nog steeds in de stromende regen) vertrekken richting de Blue Mountains.

Uiteindelijk parkeerde we Harry op een verzopen campingveld naast de snelweg, we aten een culinair hoogstandje (saus met rijst) en besloten gewoon naar bed te gaan. Deze dag kon maar beter over zijn. En de volgende dag begon direct een stuk beter, met een mooi uitzicht vanuit de bus, geen hoofdpijn en het regende niet meer. We besloten geen haast te hebben deze dag. En na een beetje luieren, vertrokken we naar Katoomba. Dit is een van de bekendste plaatsjes in de Blue Mountains omdat je vanuit hier een prachtig uitzicht over de Mountains hebt en vooral omdat je vanuit hier de beroemde Three Sisters kan zien. Een rotsformatie, bestaande uit drie hoge afzonderlijke rotsen.

Je kunt hier ook een hike doen en wij als echte Nederlanders dachten dat natuurlijk even te doen. Zo’n vier uur, drie verschillende hike paden en flink wat spierpijn later keerde we terug op het uitkijkpunt. Vooral het begin en het einde van de hike zijn zwaar, je moet namelijk eerst de Giant Steps af, en die naam is geen overdrijving. Het duurt zomaar drie kwartier om de enorme trap die zich langs de bergwand kringelt af te lopen. Daarna heb je een mooi wandelpad door het bos, met veel prachtige uitzichten over het dal. Maar ja, als je naar beneden gaat, moet je uiteindelijk ook weer naar boven en dat ondervinden we bij het laatste deel van de tocht. Naar beneden was al zwaar maar naar boven is nog net wat zwaarder. Maar we haalde het. Na dit avontuur rijden we naar de tweede camping aan een meer. Het is inmiddels mooi opgeklaard en de zon schijnt. Danny heeft zich ten doel gesteld een afdak aan Harry te bouwen en hoewel ik op het begin sceptisch was, lukt het hem al binnen tien minuten een heel fatsoenlijk afdak te bouwen. Zo lijken we bijna op echte professionele kampeerders.

Hoewel we bedacht hadden de volgende dag gewoon een dagje op de camping te blijven staan, heeft Danny na een nachtje slapen toch een beetje onrust in zijn hoofd gekregen. Dankzij zijn nieuwe hobby (gratis campinggrounds zoeken) heeft hij een mooie camping gevonden en we hoeven maar een uurtje te rijden. Vooruit dan. We pakken de boel weer in en spoeden ons naar de andere camping. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, want in de laatste 20 kilometer houdt de verharde weg op en moeten we verder over gravel. Dat vindt Harry minder leuk, de laatste 5 kilometer moeten we zelfs over een soort zandpad. Als twee geklutste eieren komen we aan op de campingground. Eerst ben ik nog bang dat het weer een verlaten veld is, maar we rijden de hoek om en zien tot onze verbazing allemaal kangaroo’s. Zeker twintig kangaroo’s liggen lekker te chillen in het gras. Dat haalt ons (oke vooral mij) over de streep, hier slaan we ons kampje op. En we zien deze dag niet alleen kangaroo’s maar ook een varaan, wombats, salamanders en een katachtig dier dat nog het meest lijkt op een boomkangaroo. Die dieren zijn heel leuk en ontzettend tof om van dichtbij te zien, maar vooral in de avond ook een beetje eng. Ik ben al niet zo’n held met dieren en in het donker hoor je alles ritselen en komen de dieren toch wel heel dichtbij. We besluiten dus vroeg de bus in te gaan.

Op vrijdag willen we de bewoonde wereld weer opzoeken. En dan pas blijkt hoever we daar nu vandaan zaten, niet alleen kost het ons ruim vijf uur om in de buurt van wat stadjes te komen. We moeten daarnaast ook ruim 40 kilometer afleggen op de onverharde weg. Uiteindelijk komen we weer een beetje in de bewoonde wereld. Omdat we veel hebben gereden die dag, zetten we Harry neer bij een klein dorpje waar we al redelijk vroeg gaan slapen. De volgende dag rijden we naar Singelton, een klein stadje op een half uurtje rijden van de campingground. Hier kunnen we even al onze elektrische apparatuur opladen (we blijven toch verslaafd) en even wat boodschappen doen bij de ALDI (onze beste vriend hier in duur Australië). Dan rijden we verder over een mooie bergweg (vertelde Danny, ik sliep zoals gewoonlijk de halve weg) en komen we aan bij een campingground waar ook een cafe met grill naast ligt. Een enorme luxe. Omdat de grill al om 16:00 uur sluit, eten we vroeg. De burgers zijn verrassend lekker voor een cafe dat zo in de middle of nowhere ligt. We kletsen  wat met onze Australische buren en ’s avonds houden we een movienight. Wat inhoud dat we Shrek kijken op Danny’s laptop.

Op zondag zijn we teruggereden naar Sydney en we slapen nu twee dagen bij Hilde en Peter. Nu is het tijd om de bus echt klaar te maken voor vertrek en dan gaan we op dinsdag echt op pad. Onze eerste stop wordt Newcastle.